Michael Johansson werkt met alledaagse objecten die voor iedereen herkenbaar zijn, maar op een hele onalledaagse manier. Met als doel om de wereld compacter te maken, plaatst hij de objecten in keurige rechthoekige stapels verbonden aan een bepaalde plek. Verouderde objecten met vergelijkbare kleuren vormt hij om tot een homogeen beeld van een fictief leven dat versterkt wordt door onze collectieve verbeelding: een samengepakt tafereel van een tijd van weleer. Of een uiterst zorgvuldig gevulde opslagruimte waar ieder object onlosmakelijk verbonden lijkt te zijn met het ondeelbare geheel. Deze nieuwe rigide orde ontneemt de objecten hun functie en nodigt ons uit naar een plek waar het bekende het onbekende ontmoet. De toeschouwer die in de openbare ruimte naar dit werk kijkt, wordt geconfronteerd met een situatie die ofwel een heel onalledaags incident is of juist met de grootst mogelijke zorg samengesteld is. Deze onzekerheid blijft de toeschouwer nog lang bij nadat hij langs het werk is gelopen.

Tijdens het festival plaatst Michael Johansson gekleurde blokken op de meest onverwachtse plekken.

Categorieën
· Kunst in de openbare ruimte
· sculpturen
· Europese Focus
· Op straat