Kimberly Clark brengt een hommage aan muurkunst, W.P. (de eerste wildplakker) en de kraakbeweging.  Kalkkreten op de muur kwamen in Nederland buiten verkiezingstijd bijna niet voor. De provo’s en de actiegroepen die daarna ontstonden, waren de eersten die dit communicatiemiddel actief gingen gebruiken. Naast politieke uitingen verschenen er ook veel poëtische en filosofische teksten op de muren. De eerste 'wildplakker', opererend onder de naam W.P. verrijkte tussen januari en maart 1977 de Amsterdamse straatliteratuur, met teksten als Maandag 21 maart vanaf 2 uur gelegenheid tot feliciteren. W.P. ontketende een plakrage, waarop zelfs de commercie inhaakte. Zijn identiteit is altijd onbekend gebleven.

Kimberly Clark koos een aantal van deze eerste leuzen die in de jaren ’70 op de muren waren gekalkt. Ze zijn te zien op spandoeken in de straat. Zijn deze leuzen nog van belang? Zijn de issues nog actueel? Nu blijkt actievoeren opnieuw een relevante vorm van verzet. Kimberly Clark geeft dit een historisch perspectief.

Doorlopende performance

Categorieën
· Kunst in de openbare ruimte
· Europese Focus
· Op straat